czerwca 06
I. Psychologia rozwojowa w XX wieku
Na przełomie XIX i XX wieku powstały dopiero zręby poszczególnych dyscyplin psychologicznych, wyłaniających się z psychologii ogólnej i eksperymentalnej jako nauki, która zyskała prawo do samodzielnego istnienia. Po pierwszej wojnie światowej nastąpił szybki rozwój rozmaitych gałęzi psychologii naukowej. W altach 20. i 30. krystalizują się podstawowe kierunki psychologii. Równolegle występuje tendencja do wyodrębniania i usamodzielniania się psychologii rozwojowej jako swoistej dziedziny psychologii, mającej swoje cele i zadania. Wybitni przedstawiciele tego okresu w psychologii rozwojowej to: Eduard Claparede założyciel Instytutu Jeana Jacquesa Rousseau w Genewie, czy William Stern. Zygmunt Freud, twórca psychoanalizy wywarł wpływ zarówno na europejska, jak i na amerykańską psychologię. Jego teoria akcentowała znaczenie przeżyć z okresu wczesnego dzieciństwa, tkwiących w podświadomości. Nowe tendencje badawcze wniosła psychologia postaci, reprezentowana przez Wolfganga Kohlera. Należy wspomnieć również o działalności Jeana Piageta i Karola Buhlera.
Czytaj dalej »
kwietnia 05
Psychologiczne aspekty choroby nowotworowej oddziaływują na wszystkich ludzi, zarówno na tych, u których dopiero może wystąpić ta choroba, jak i na tych u których już wystąpiła choroba. Podejrzenie nowotworu jest początkiem głębokiego kryzysu psychologicznego. Kryzys ten wymaga dostosowania dotychczasowych sposobów radzenia sobie z trudnościami do warunków niepewności w oczekiwaniu na diagnozę. Nowotwór to choroba otoczona grozą i pełną lęku ludzką ciekawością. Choroba tajemnicza, która brzmi jak wyrok śmierci, mimo wysiłków lekarzy i naukowców, przekonujących ludzi, że wcale tak nie musi być i że wiele jej postaci jest uleczalnych pod warunkiem wczesnego leczenia.
Czytaj dalej »
kwietnia 04
1. Psychologia jest to nauka o zjawiskach i procesach psychicznych ( Kopaliński „Słownik wyrazów obcych”). Analogicznie psychologia rozwojowa zajmuje się badaniem rozwoju psychicznego. Można ją podzielić na filogenetyczną, której przedmiotem badań są zwierzęta oraz ontogenetyczną- zajmującą się człowiekiem. Zadaniem psychologii rozwojowej jest badanie procesów rozwoju psychicznego, właściwości psychicznych dziecka w różnych etapach jego życia oraz badanie czynników, pod którym wpływem doskonali się psychika i świadomość dziecka.
Czytaj dalej »
marca 04
Niniejszy referat poświęcony został analizie literatury psychologicznej i filozoficznej zajmującej się zagadnieniem różnych aspektów (płaszczyzn) ludzkiego życia, będących wymiernikami jego jakości .
Czytaj dalej »
stycznia 08
1. Uczenie się jako ujawnianie w zachowaniu nowego doświadczenia.
Stefan Baley traktuje uczenie jako proces prowadzący do modyfikacji zachowania jednostki w wyniku jej uprzednich doświadczeń. Takie ujęcie przewiduje możliwość uczenia się w każdej dziedzinie zachowania ludzkiego. Uczenie się zakłada konieczność istnienia pamięci czyli zdolności funkcjonalnej układu nerwowego do tworzenia się i magazynowania śladów uprzednich doznań i reakcji. Pamięć długotrwałą uznajemy za podstawę modyfikacji zachowania, którą określamy mianem uczenia się. Uczenie jest przyswajaniem sobie nowych reakcji, nowych form zachowania. Termin uczenie się wiąże się z nabywaniem nowych umiejętności oddziaływania na rzeczywistość.
Czytaj dalej »
stycznia 07
Dysleksja najprościej mówiąc, to specyficzne trudności w pisaniu i czytaniu. Dziecko o prawidłowym rozwoju intelektualnym ma kłopoty z nauczeniem się pisania i czytania, przy użyciu powszechnie stosowanych metod pedagogicznych. Najczęściej mówi się o dysleksji rozwojowej, to znaczy o trudnościach w pisaniu i czytaniu związanych z rozwojem dziecka. Zakłada się przy tym, ze w procesie rozwoju przy odpowiedniej stymulacji, trudności te ustąpią.
Czytaj dalej »
listopada 26
Uwarunkowania osobowościowe zachowań przestępczych - agresja, empatia, zapotrzebowanie na stymulację, poziom rozwoju moralnego, samoocena, alienacja;
Rozwój teorii osobowości spowodował, że podjęto wiele badań zmierzających do ustalenia, które z elementów struktury osobowości mogą być odpowiedzialne za przestępcze zachowanie człowieka. Niektórzy autorzy piszą o wadliwej strukturze i funkcjonowaniu osobowości jako mechanizmu regulacyjnego. Ich zainteresowanie koncentrują się wokół takich struktur osobowości jak: potrzeby, postawy, system wartości, obraz siebie, obraz świata, samoocena, samoakceptacja, poczucie sensu życia, poczucie tożsamości. ( za: Hołyst B., 1993 ).
Czytaj dalej »
Ostatnie komentarze